Belgrad’a Geliş Öykümüz – 1

Bazen düşlerimiz yaşadığımız yere sığmaz, adım atmazsak o düş gece gündüz bizi takip eder, her seçimde önümüze gelir ,“Keşke!” dedirtir, “Neden denemedim?” diye sordurur, deneseydim nasıl olacak, hep merak ettirir, gerçekleşmeyecek olsa bile denemiş olmayı yeğlersin… Mutlu sonla biten hikayeler de, mutlu sonları olmayanlar da sana hep şu cümleyi söyletir, “Keşke ben de onun gibi deneseydim, belki de …”. Bunu yüreğimden bildiğim için oğlum denesin, çabalasın, onun için öngörülemez hayatta yaşayacağı neyse onu yaşasın istiyorum. Bu nedenle Rüzgar’la beraber onun hayali için böyle bir maceraya çıkıyoruz. Bu yolculuk sırasında yaşayacağımız hikayeleri de elimden geldiğince yazmaya çalışacağım.

“Rüzgar liseyi Belgrad’da basketbol kolejinde okuyacak.”

Peki bu kararı neden/nasıl aldık? Ya da bu süreç nasıl başladı?

Diğer çocuklardan farklı olarak, Rüzgar’ın ilk söylediği kelimelerden biri “Bop”tu. 🙂 İki yaşında dakikalarca basketbol topunu sektiriyordu, anaokuluna elinde basketbol topuyla gidiyordu. Beş yaşında ilk basket attığındaki mutluluğunu şimdi bile hatırlıyorum. Ayrıca Rüzgar bir rekabetçi olarak doğdu, kazanmak ve kaybetmenin içinde olmadığı, kendi sınırlarını zorlamadığı oyunlar oynamayı sevmezdi. Onu tanıyan herkes bunu bilir, ben de öyleydim küçükken, spor ve oyunlar konusunda hala da öyleyim. 🙂 Rüzgar altı yaşından beri çeşitli kulüplerde basketbol oynadı, fakat özellikle son 3 senedir İstanbul şartlarında Rüzgar’ın hem sporu hem de okulu beraber götürebilmesinin ne kadar zor olduğunu gördük, hem Rüzgar için hem de bizim için fiziksel ve psikolojik olarak oldukça yıpratıcı ve yorucuydu. Herkesin bildiği üzere ülkemizde her spor dalında olduğu gibi basketbolda da altyapılar yeterli değil. Rüzgar’ın oynadığı ve bizim gözlemlediğimiz, öncelikli amacın hem fiziksel hem mental olarak sporcu yetiştirmek yerine maç kazanmak olması nedeniyle üst seviye kulüplerin daha çok kendi yaş grubunda avantaj sağlayacak uzun boylu kalıplı çocukları tercih etmesi. (yani boyunuz ve kalıbınız, yeteneklerinizden, tutkunuzdan, çalışkanlığınızdan ve de potansiyelinizden daha önemli) Sırp ekolünün basketbol dünyasındaki tartışılmaz bilinirliği ve Rüzgar’ın daha iyi bir sporcu olması yönündeki katkılarına, onun potansiyelini daha üst seviyede kullanmasını sağlayacağına inanıyoruz. Son olarak da, Türkiye’deki eğitim sistemine inancımızın ve güvenimizin olmaması nedeniyle basketbol ağırlıklı uluslararası bir lisede okumanın Rüzgar’ı ileride yurtdışında basketbol bursu alarak okuyabileceği daha iyi bir üniversiteye gidebilme ihtimalini yükselteceğini düşünmemiz.

Tüm bu yaşanmışlık ve gözlemler sonrası Avrupa’da maddi olarak karşılayabileceğimiz bir basketbol okulu arayışına girdim, ve Rüzgar’ın bu yıl okuyacağı okulu buldum. Sonrasında geçen yaz hem Belgrad’ı görmek hem de okul hakkında bilgi almak için Rüzgar’ı basketbol kampına getirdik. Okul müdürüyle tanıştık ve sohbetimiz sonrası hem okula hem de sisteme karşı güven duyduk. Gayet samimi ve objektif bir yaklaşımları vardı. Okul müdürü Rüzgar’ın kararını daha rahat verebilmesi ve okul/kulüp ortamını görebilmesi için Kızıl Yıldız takımının kış kampına davet etti. Rüzgar kamptan memnun döndü, ayrıca kamp koçlarının objektif ve samimi yorumları da bir araya gelince, Rüzgar’ın hayalleri için bu okulda okumasının ve tecrübeyi yaşamasının iyi olacağını düşündük. Sonrasında Rüzgar’a Haziran sonuna kadar düşünmesi için süre verdik, bu sırada Sado her ince ayrıntıyı araştırdı, bilgi aldı ve Temmuz başında Rüzgar’ın ve babasının da kararıyla okula kayıt yaptırdık.

Peki her şey bu kadar kolay mı oldu? 🙂

Rüzgar’ı bu yaşta tek başına başka bir ülkede yaşaması için bırakamayacağım için (Rüzgar da bensiz gelmezdi zaten :)) eşimi İstanbul’da bırakarak taşınma kararı aldık. Eşimle beraber son 12 ayda üste üste gurbetçilerle aynı zamanlarda üç kez arabayla Belgrad’a geldik. Bir sürü kritere göre, 1 haftada sadece 3 ev görebildik ve ilk gördüğümüz evi kiraladık. Masraflarımızı azaltmak için İstanbul’da kirada oturduğumuz evimizden çıktık. Kullanmadığımız tüm eşyalarımızı verdik, dönersek bir gün tekrar diye (hayat bu belli olmaz :)) kullanabileceğimiz bir kısım eşyamızı eşimin biz yokken yaşayacağı daha küçük olan evin bir odasına koyduk, yanımıza da minimum eşyayı alıp Belgrad’a taşındık. Belgrad’a gelirken arabayı o kadar doldurduk ki on iki saatlik yolculuk boyunca ön koltukta bağdaş kurarak gelmek zorunda kaldım.:) Sado, Rüzgar’ın hayalini kendi hayali kadar önemsedi. Hem ben hem de Rüzgar çok şanslıyız ki Rüzgar’ın hayatında böyle bir abisi var. O olmasa belki de bu yola çıkmaya cesaret edemezdim.

Peki asıl zorluklar yukarıda yazdıklarım mıydı sizce? 🙂

Tabii ki hayır. Asıl zorluk sürekli fikir değiştiren 14 yaşında bir ergene güvenerek evi kiraladıktan, eşyalarımızı taşıdıktan, ve tüm okul işlemlerini tamamladıktan sonra Rüzgar’ın yine son saniye “Ben İstanbul’da kalmak istiyorum.” diyerek fikir değiştirmesi oldu. Sadece kendi fikir değiştirse iyi, babası da Rüzgar’dan etkilenerek İstanbul’da kalması yönünde destek verdi. Siz olsanız bu durumda ne yapardınız? 🙂 Ailede olmasa da çevremde sakinliğiyle tanınan ben önce çıldırdım, sonra biraz sakinleşip “Peki İstanbul’da kal o zaman, ben de önümüzdeki yaza kadar burada kalacağım.” dedim. Duygusallığı bir kenara bırakmıştım ve duyarlı bir zihinle bu kararı almıştım. Gerçekten bir yıl boyunca ayrı kalabilirdik. Kararım çok netti. Bu netliğimi gördükten bir gün sonra Rüzgar da en azından bir yıl deneyip, bu tecrübeyi yaşamayı tercih etti. 🙂 Bunu gerçekten isteyerek mi tercih etti yoksa beni bir yıl boyunca daha az görebileceğini anladığı için mi bilemiyorum. 🙂 Ama biliyorum ki, konfor alanından çıkıp buraya gelmek, gerçekle karşılaşma anında onu çok zorlamıştı ve böyle bir karar duygusallıkla alınmaması gereken bir karardı.

Son bir haftadır Rüzgar Kızıl Yıldız’ın antrenmanlarına çıkıyor ve bu sabah itibariyle de okulun yaz sonu toplanma kampına gitti. 2 Eylül itibariyle de okul açılacak ve asıl tempo o zaman başlayacak. 🙂 Bakalım bundan sonra neler yaşanacak…

 

Belgrad1

ruz_redstar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s