2 Yorum

Köprüden önceki son çıkış!

Eğer yeterince başarılı olmazsam, yeterince çalışmazsam, güçlü olmazsam, sevilmeyeceğim, sevdiklerimi koruyamayacağım korkusunu içime yerleştiren çocukluğumun o hangi anıysa, o anı tedavi edebilmek mümkün olsaydı belki de şimdi böyle bir veda yazısı yazmıyordum…

Neyse ki insan kendini sınırlayan inançlarını tanıyınca, yanlış varsayımlarını analiz edip, düzeltince en azından korkularıyla yüzleşmeye cesaret edebiliyor.

Hermann Hess der ki “Her insanın çıktığı sadece bir tane gerçek yolculuk vardı: Kişinin kendi benliğine giden yolu bulma yolculuğu…” Ben de kendi kaderimi bulmak için aranızdan ayrılıyorum. Yaklaşık 18 yıl içimdekilerden korkarak çoğunluğun ideallerini kabul ettim, artık konfor(!) alanımdan çıkma zamanı.

İçimden gelen ince ama bilge sesi dinlemeyi becerdiğimde, kalbimin derinlerinde bir yerde sorularımın cevaplarının gizli olduğunu keşfettim. Bir defa o sesi takip edip içinden geldiği gibi davrandığında; zaten eskiye dönüş olmuyor. Kendine yakınlaştıkça, artık neyi isteyip neyi istemediğine dair net kararlar verdikçe pişmanlık duygusu da uzaklaşıyor.

Kalbime daha fazla ihanet etmemek, hafif bir kalp olabilmek istiyorum. Ayrılık kararımla sizi şaşırtmıyorum biliyorum. Üzerinde durduğum zeminin ayağımın altından çekildiğini bir çoğunuz zaten biliyordu bazılarınız da hissediyordu. Saklamıyordum da. Ömürlerimizin kısa ve saatlerimizin sınırlı olduğu gerçeğiyle derinden bağlantı kurduğumda daha anlamlı, pişmanlık duymayacağım şekilde yaşamaya başladım. Artık yüreğimi tutkuyla bağlı olduğum şeylere daha fazla açmak, sadece benim için değerli olan şeylere odaklanmak istiyorum. Hayat çok kırılgan bir armağan ve ertelenmeden yaşanmalı! Biliyorum ki sevdiğim şeylerle ne kadar çok meşgulsem, ne kadar çok içime yönelebiliyorsam, ihtiyaç duyduğum şeyler ne kadar azsa kendimi gerçekten huzurlu ve mutlu hissediyorum.

Artık toparlasam iyi olur:) Sonunda ben de hayalleriyle yolları ayrılmayan insanlardan biri olabilmek niyetiyle yolumu değiştiriyorum. Kurumsal hayata veda ederken bana kalan sevgili dostlarım ve bu yolda öğrendiklerim. Sevginiz ve dostluğunuz için minnettarım. Aramızdaki bağ ömürlük. Yüreğimde çok güzel anılar biriktirdim. Modası geçti belki ama bu yazıyı yazmadan az önce cama gidip hohlayıp her birinizin ismini buğuya yazdım. Zaten tüm mesele iyi şeyleri hatırlamakta, iyi hatırlanmakta.

Hepimizin yolu açık olsun.

Sevgimle.

thumb_IMG_2722_1024