Ben Koala­čÉĘ Sen A─ča├ž­čî│ Ben Dalga­čîŐ Sen LimanÔÜô´ŞĆ

Yorum b─▒rak─▒n

Parmaklar─▒n yine bir ritim tutturuyor. ─░├žinden tutturdu─čun melodiye g├Âre ruhunun mevsimlerden bahar m─▒, k─▒┼č m─▒, yaz m─▒, ilkbahar m─▒ oldu─čunu hissedebiliyorum. Yan─▒na geliyorum, ba┼č─▒m─▒ omzuna koyuyorum. Kuca─č─▒nda bilgisayar, i├žti─čim ilac─▒n yan etkileriyle ilgili yap─▒lm─▒┼č ara┼čt─▒rmalar─▒ okuyorsun. ├ľnce baban, sonra ben! Karanl─▒─č─▒m senin ayd─▒nl─▒─č─▒na tutunuyor. Sonra seni de kendi karanl─▒─č─▒ma s├╝r├╝kleyi┼čim i├žimi ac─▒t─▒yor. Rahats─▒zl─▒─č─▒m─▒ ├Â─črendi─čim gece ├žift ki┼čilik yatakta tek ki┼či gibi birbirimize s─▒─č─▒nm─▒┼č yatm─▒┼čt─▒k. ─░├žimdeki zehirli kayg─▒lardan ka├žarken, bir ├╝mide yaslan─▒r gibi sana sokulmu┼čtum. ─░kimiz de susuyorduk. Sonra derin bir nefes al─▒p, bildi─čim en b├╝y├╝k, en g├╝zel yalan─▒ s├Âylemi┼čtim sana, “Hayat devam ediyor.” Sen de bana ellerinden kay─▒p gidecekmi┼čim gibi s─▒m─▒s─▒k─▒ sar─▒lm─▒┼čt─▒n…

Nermin Y─▒ld─▒r─▒m’─▒n dedi─či gibi “Ya┼čamak, d├╝┼čmekle kalmak aras─▒nda ge├žen korkulu, ├╝mitli, tela┼čl─▒ zaman─▒n ad─▒. D├╝┼č├╝p d├╝┼č├╝p kalkma sanat─▒.” Tekrar u├žabilmem i├žin bana verdi─čin g├╝├ž┬á sayesinde kanatlar─▒m iyile┼čiyor ┼čimdi. Sevgi kadar iyile┼čtiren bir ila├ž yokmu┼č, ┼čimdi daha iyi anl─▒yorum.

Bu s├╝re├žte yaln─▒z hissetti─čimde akl─▒ma hep Amsterdam, Vondelpark’ta ya┼čad─▒klar─▒m─▒z geldi. O ┼čahane g├╝n├╝ bana hediye etmi┼čtin. Sana minnettar─▒m. Hayat─▒mdaki en b├╝y├╝k ac─▒n─▒n ┼čifaland─▒─č─▒ g├╝n├╝! Hat─▒rl─▒yor musun? Mantar yemi┼č, ├žimlere uzanm─▒┼čt─▒k. Ba┼čka bir boyuta ge├žmi┼čtik sanki! G├Ârd├╝─č├╝m├╝z, i┼čitti─čimiz, koklad─▒─č─▒m─▒z, dokundu─čumuz her ┼čey ├žok farkl─▒yd─▒. Daha net, sade, parlak,┬á ayd─▒nl─▒k, yava┼čt─▒… Birlikte her┼čeyin ├Âz├╝n├╝n bir oldu─čuna ve evrendeki her┼čeyle g├Âr├╝nmeyen bir ba─č─▒m─▒z oldu─čuna tan─▒kl─▒k ediyorduk. Cenin pozisyonunda yat─▒p g├Ârd├╝klerimin b├╝y├╝s├╝ne kap─▒lm─▒┼čken, ilk kez toprakla bir olmu┼čtum. Kollar─▒m a─ča├žlar─▒n k├Âklerine ula┼čm─▒┼č, bedenim a─ča├žla, toprakla, b├Âceklerle b├╝t├╝nle┼čmi┼čti. Art─▒k sadece bir his olarak oradayd─▒m. Bedenimi daha g├╝├žl├╝ bir kayna─ča teslim etmi┼č, ┼čimdi farkl─▒ bir boyutta ve ├Âzg├╝rd├╝m. Orada b├╝y├╝k ├ž─▒nar─▒m, babam beni bekliyordu. Hissetti─čim en g├╝zel ┼čeydi! ─░├žimdeki kara bulutlar yok olmu┼č, daha ├Ânce tatmad─▒─č─▒m bu hissin tad─▒n─▒ ├ž─▒kar─▒yordum. G├Âremesem de oradayd─▒ i┼čte! Yaln─▒z de─čildim. “Sadece hisset Aylin!” A─čl─▒yordum, a─čl─▒yordum… “B├╝t├╝n k─▒z ├žocuklar─▒ babalar─▒n─▒n onlara sar─▒lmas─▒n─▒ ister” diye i├žimden tekrar ediyordum. Sen endi┼čelenmeye ba┼člam─▒┼čt─▒n. “─░yi misin Aylin? Korkuyorum.” diyordun. Seni daha fazla endi┼čelendirmemek i├žin geri d├Ânm├╝┼čt├╝m. Sana ya┼čad─▒klar─▒m─▒, hissetiklerimi heyecanla anlat─▒rken, sen de g├Âz ya┼člar─▒m─▒ siliyordun. Eve geldi─čimizde mantar─▒n etkisi devam ediyordu. Susad─▒─č─▒m i├žin evdeki tek i├žecek olan ┼čarab─▒ i├žmek i├žin ─▒srar etti─čimde “Beni seviyorsan i├žme! Bi┼čey olabilir sana. ” diye a─člamaya ba┼člam─▒┼č, kendini b─▒rakma s─▒ras─▒ ┼čimdi sana gelmi┼čti. O an sevgini y├╝re─čimde hissetmi┼č, sana s─▒ms─▒k─▒ sar─▒lm─▒┼čt─▒m. Sessizlikte, sonsuzlukta kalbimiz bir olmu┼čtu. Belki bir dakika, belki iki. Akl─▒ma geldik├že mazimizdeki bu an─▒ hat─▒rlamak g├╝n├╝m├╝ g├╝ne┼č gibi ayd─▒nlat─▒yor.

9 y─▒l ├Ânce d├╝nyama ho┼čgeldin! Sefalar getirdin! Yol arkada┼č─▒m, can yolda┼č─▒m.

12122565_885383714844889_1907510488063551539_n

Bir Cevap Yaz─▒n

A┼ča─č─▒ya bilgilerinizi girin veya oturum a├žmak i├žin bir simgeye t─▒klay─▒n:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesab─▒n─▒z─▒ kullanarak yorum yap─▒yorsunuz. ├ç─▒k─▒┼č  Yap /  De─či┼čtir )

Google+ foto─čraf─▒

Google+ hesab─▒n─▒z─▒ kullanarak yorum yap─▒yorsunuz. ├ç─▒k─▒┼č  Yap /  De─či┼čtir )

Twitter resmi

Twitter hesab─▒n─▒z─▒ kullanarak yorum yap─▒yorsunuz. ├ç─▒k─▒┼č  Yap /  De─či┼čtir )

Facebook foto─čraf─▒

Facebook hesab─▒n─▒z─▒ kullanarak yorum yap─▒yorsunuz. ├ç─▒k─▒┼č  Yap /  De─či┼čtir )

Connecting to %s